Zaburzenia odżywiania

Do najbardziej znanych zaburzeń odżywiania należą anoreksja (jadłowstręt psychiczny, Anorexia Nervosa), bulimia (żarłoczność psychiczna, Bulimia Nervosa), napadowe objadanie się (jedzenie kompulsywne, Binge-Eating Disorder). Ich cechą charakterystyczną jest emocjonalne podejście do tematu jedzenia. Zaburzenia odżywiania wpływają na kondycję psychiczną, relacje społeczne – a raczej znaczące wycofanie się z nich i mogą prowadzić do wyniszczenia organizmu lub śmierci. Powyżej wymienionym zaburzeniom towarzyszy m.in. obniżony nastrój, poczucie braku sensu życia, napięcie, zaburzenia snu, myśli samobójcze, lęk, drażliwość, objawy myślenia obsesyjnego i zachowania kompulsywnych.

Anoreksja wiąże się z podejmowaniem wielu celowych działań prowadzących do spadku masy ciała lub podtrzymywaniu niskiej masy ciała. Ograniczają najczęściej przyjmowanie pokarmów do minimum często doprowadzając swój organizm do powolnego wyniszczenia bądź stosują środki przeczyszczające lub restrykcyjne ćwiczenia fizyczne.

Bulimia polega na kontrolowaniu masy ciała i przyjmowanych pokarmów z okresowo występującymi niekontrolowanymi napadami jedzenia, po których następuje szereg czynności mających „przeciwdziałać” skutkom przyjętego w nadmiernych ilościach pokarmu. Mogą do nich należeć różne formy przeczyszczania się takie jak: wymioty, przyjmowanie środków przeczyszczających, hamujących łaknienie czy środków moczopędnych.

Jedzenie kompulsywne dotyczy osób przyjmujących duże ilości często niezdrowego, wysokokalorycznego pokarmu pomimo nie odczuwania głodu. Osoby objadające się zazwyczaj nie stosują zabiegów oczyszczających, co prowadzi do stopniowego przyrostu masy ciała.